Դէմքեր եւ իրադարձութիւններ

Նա ծիծաղում էր մահվան երեսին

Մարդիկ կան, որ ծիծաղում են կյանքի գորշ երեսին հակակշռելու, բարոյական ներդաշնակություն արարելու համար: Նմանները, որպես կանոն, չեն մտածում փառքի, ճանաչման, նյութական արժեքների մասին: Իր ապրած կյանքով հենց այսպիսին էր Արամը` ազնիվ ու խստապահանջ Պոնչը, որ կարողանում էր հաղթահարել ցանկացած դժվարություն, եթե զգար, որ նպաստում է ընդհանուր գործին: Արամ Պողոսյանը ծնվել է 1970թ. հուլիսի 6-ին Երևանում:…

Գարեգին Նժդեհ (1886-1955). Հայու Կամքին եւ Գաղափարի Ուժին դաշնակցական մարմնաւորումը

Դեկտեմբեր 21ի այս օրը, Խորհրդային Միութեան ծայր աստիճան «վտանգաւոր» նկատուած «բանտարկեալ»ներու Վլատիմիր բանտին մէջ, իր վերջին շունչը փչեց Հայկական Ազատամարտի անկրկնելի հերոսներէն Գարեգին Նժդեհ։ Հայ ժողովուրդը միայն յաւուր պատշաճի յարգանքի տուրք ընծայելու մղումով չէ, որ կþոգեկոչէ Նժդեհի մահուան տարելիցը։ Ոչ ալ տարուան միայն այս օրը կը ստեղծէ պատեհութիւնը, որպէսզի ամենայն հաւատքով ու երկիւղածութեամբ իր մտքին…

Լեւոն Թադէոսեան (Պապաշա, 1865-1935). ­Հայ յե­ղա­փո­խա­կան շարժ­ման «­Հայ­րիկ»ը. Դաշ­նակ­ցա­կան ղե­կա­վար գոր­ծի­չի բա­րո­յա­կան հե­ղի­նա­կու­թեան ա­ւան­դը

Դեկ­տեմ­բեր 19ին կ­’ո­գե­կո­չենք յի­շա­տա­կը մեր ժո­ղո­վուր­դի ե­զա­կի ծնունդ­նե­րէն ­Լե­ւոն Թա­դէո­սեա­նի, որ իր ան­ձով ու գոր­ծով ար­ժա­նա­ւո­րա­պէս մարմ­նա­ւո­րեց հայ ղե­կա­վար գոր­ծի­չի բա­րո­յա­կան հե­ղի­նա­կու­թեան ա­ւան­դը։ 1935ի այս օ­րը, ­Փա­րի­զի մէջ, 70 տա­րե­կան հա­սա­կին աչ­քե­րը առ­յա­ւէտ փա­կեց հայ յե­ղա­փո­խա­կա­նի ու քա­ղա­քա­կան-պե­տա­կան ազ­գա­յին գոր­ծի­չի ԴԱՇՆԱԿՑԱԿԱՆ նո­ւի­րեալ մը՝ ­Լե­ւոն ­Թա­դէո­սեան, որ իր գա­ղա­փա­րա­կան ա­ռա­քի­նու­թեան եւ անձն­դիր ծա­ռա­յու­թեան հա­մար ար­ժա­նա­ցաւ ­Պա­պա­շա…

Նմուշներ Անաստաս Իվանովիչ Միկոյեանի «Հայրենասիրութիւնից»

Գրեց՝ Ա. ՋԱՄԱԼԵԱՆ Արշակ Ջամալեանի(1882 Գանձակ-1940 Փարիզ) գրչին պատկանող այս յօդուածը արտատպուած է ժամանակին Բոստոնում լոյս տեսնող «Հայրենիք» օրաթերթի 22 փետրուարի 1938 թուականի համարից: Բերլինի համալսարանի ընկերային գիտութիւնների բաժինը փայլուն կերպով աւարտած Ջամալեանը, բուն անունով Իսահակեան, դեռ 1902 թուականից համոզուած դաշնակցական էր: ՀՀ օրօք եղել է Հայաստանի դեսպանը Վրաստանում: Ինչպէս ինքն է վկայում՝ Միկոյեանի հետ…

Ես մեկնում եմ կռիվ՝ մեռնելու կամ հաղթելու, բայց՝ հաղթելու

«Ես մեկնում եմ կռիվ՝ մեռնելու կամ հաղթելու, բայց՝ հաղթելու». Վարդան Բախշյան Այսօր Արցախյան ազատամարտի հերոս, ՀՅԴ անդամ, Հայաստանում սկաուտության վերահիմնադիր Վարդան Բախշյանի մահվան տարելիցն է։ Վարդան Ազատի Բախշյանը ծնվել է 1965 թվականի հունիսի 1-ին Արմավիրում: Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Արմավիր քաղաքի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցում: Դպրոցն այժմ կրում է Վարդան Բախշյանի անունը: 1983 թ. ընդունվել…

Մի փունջ Սիմոն Զաւարեանի յիշատակին

Գրեց՝ Հեղինէ Բէգզատեան Զաւարեանի յիշատակին նուիրուած այս գրութեան հեղինակը Տիգրան Բէգզատեանի այրին է, Հեղինէ Բէգզատեանը: Գրութիւնը լոյս է տեսել Բոստոնում հրատարակուող «Հայրենիք» օրաթերթի 1952 թուականի նոյեմբերի 30-ի համարում (թիւ 12350): Սիմոն Զաւարեանին նուիրուած եռահատոր հրատարակութեան մէջ բացակայում է այս գրութիւնը: Գրութեան սկզբում «Հայրենիք»ի խմբագրութեան կողմից նշուած է. Ընթերցողներու մասնաւոր ուշադրութեան կը յանձնենք այս սրտառուչ, պատմութիւնը.-«Հին…

Կոմս Լոռիս-Մելիքով (1825-1888). ­Ցա­րա­կան ­Կայս­րու­թեան հա­յազ­գի «Սր­տի ­Դիկ­տա­տոր»ը

Հայ­կա­կան ­Հար­ցի մի­ջազ­գա­յին տա­րո­ղու­թեամբ ար­ծարծ­ման եւ ա­նոր ար­դար լու­ծում գտնե­լու ա­ռա­ջին փոր­ձե­րուն, այ­լեւ մե­ծա­պե­տա­կան խմո­րում­նե­րու ա­կուն­քին կանգ­նած մե­ծահռ­չակ դէմք է ­Ցա­րա­կան Կայս­րու­թեան հա­յազ­գի զօ­րա­վար ­Կոմս Լո­ռիս-­Մե­լի­քով, ո­րուն մա­հո­ւան տա­րե­լի­ցը կ­’ո­գե­կո­չենք ­Դեկ­տեմ­բեր 13ի այս օ­րը։ Ֆ­րան­սա­յի ­Նիս քա­ղա­քին մէջ, 129 տա­րի ա­ռաջ, Դեկ­տեմ­բեր 1888ի այս օ­րը, 63 տա­րե­կա­նին մեր աշ­խար­հէն հե­ռա­ցաւ հայ ժո­ղո­վուր­դի բա­ցա­ռիկ ծնունդ­նե­րէն ­Մի­քա­յէլ…

Սաթենիկ Արղութեան (Մատինեան, 1874-1930). «­Ծա­ղիկ» ա­նո­ւա­նո­ւած յե­ղա­փո­խա­կան հա­յու­հիին ո­գեշն­չող ա­ւան­դը

Հա­յոց յու­շա­տետ­րին մէջ իր ո­գեշն­չող է­ջը ու­նի հայ կնոջ բա­ցա­ռիկ կեր­պար մը՝ ­Սա­թե­նիկ Մա­տի­նեան-Ար­ղու­թեան, որ իր կեան­քով, գոր­ծով ու գա­ղա­փա­րա­պաշ­տու­թեամբ՝ ու­րոյն տեղ կը գրա­ւէ 19րդ ­դա­րա­վեր­ջին թափ ա­ռած հայ ժո­ղո­վուր­դի ազ­գա­յին-ա­զա­տագ­րա­կան շար­ժու­մին, զայն հու­նա­ւո­րած եւ ա­ռաջ­նոր­դած նո­ւի­րեալ­նե­րու փա­ղան­գին մէջ։ Սա­թե­նիկ Ար­ղու­թեան 56 տա­րե­կան էր Դեկ­տեմ­բեր 12ի այս օ­րը, 1930ին, երբ ­Փա­րի­զի մէջ առ յա­ւէտ փա­կեց…

11 Դեկտեմբեր 1946. Մ.Ա.Կ. որդեգրեց Ցեղասպանութեան դատապարտումի որոշումը

Մին­չեւ Երկ­րորդ Աշ­խար­հա­մար­տի ա­ւար­տը, մի­ջազ­գա­յին հան­րու­թիւ­նը անհ­րա­ժեշտ կա­րե­ւո­րու­թեամբ իր օ­րա­կար­գի ա­ռաջ­նա­հերթ նիւ­թե­րէն մէ­կը դար­ձու­ցած չէր Ցե­ղաս­պա­նու­թեան ո­ճի­րը — իբ­րեւ մարդ­կու­թեան դէմ ծան­րա­գոյն յան­ցա­գոր­ծու­թեան — դա­տա­պար­տե­լու, օ­րէն­քով պատ­ժե­լի հռչա­կե­լու եւ կան­խար­գի­լե­լու մեծ խնդի­րը։ Հա­կա­ռակ 19րդ ­դա­րու սկիզբ­նե­րուն թափ ա­ռած գաղ­թա­րա­րա­կան խօլ մրցա­պայ­քա­րին, որ զան­գո­ւա­ծա­յին բնաջն­ջում­նե­րու մի­ջո­ցաւ Եւ­րո­պա­յի մե­ծա­պե­տա­կան ու­ժե­րու լու­ծին կ­’են­թար­կէր ամ­բողջ ժոո­վուրդ­ներ ­Հին Աշ­խար­հի տա­րած­քին,…

7 Դեկտեմբեր 1988. ժամը 11:41. Սպիտակի երկրաշարժին սպիացող վէրքերը եւ չմարող… կսկիծը

Գ­րե­թէ ե­րեք տաս­նա­մեակ ան­ցած է ար­դէն 7 Դեկ­տեմ­բեր 1988ի այն չա­րա­ղէտ օ­րէն աս­դին, երբ ա­հա­ւոր երկ­րա­շար­ժը քա­րու­քանդ ա­ւե­րեց Հա­յաս­տա­նի հիւ­սի­սա­յին շրջան­նե­րը, տաս­նեակ հա­զար­նե­րով հայ մար­դոց, յատ­կա­պէս ման­կա­հա­սակ­նե­րու կեանք խլեց եւ, Հա­յաս­տա­նի հետ, ցնցեց ամ­բողջ աշ­խար­հը։ Դեկ­տեմ­բեր 7ի օ­րը, 29 տա­րի ա­ռաջ, Ե­րե­ւա­նէն մին­չեւ աշ­խար­հի ա­մէ­նէն հե­ռա­ւոր ա­փե­րը, հա­ւա­սա­րա­պէս հայ թէ օ­տար մար­դիկ զար­հու­րան­քով հե­տե­ւե­ցան Ս­պի­տա­կէն…